بعضى اوقات استاد بزرگوارمان حضرت آيت‌الله العظمى بروجردى ( ره ) به ما نصيحت مىكردند و اين روايت را مىخواندند كه پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمودند : « آخر ما يخرج عن قلوب الصديقين حب الجاه » ( يكى از مراتب سير و سلوك صديق است و مرتبهء صديق تالى تلو عصمت است ؛ روايت ديگر مىگويد : آخر چيزى كه از دل صديق ريشه كن مىشود ، حب جاه است ) . به قول استاد بزرگوارمان رهبر عظيم الشأن انقلاب - قدس سره الشريف - خيال نكنيد كه به يك سال و دو سال و ده جلسه و بيست جلسه مىشود صفات رذيله را ريشه كن نمود ، بلكه كارى است مشكل و مبارزه مىخواهد ، لذا حب جاه او را وامىدارد تا گناه كند و با توجيه هم گناه كند و اين چنين فردى ديگر موفق به توبه نخواهد شد . جمله اول قرآن شريف زنگ خطرى است براى كسانى كه داراى صفات رذيله هستند ؛ مىفرمايد : مواظب باشيد كه حسود ، جاه‌طلب و بخيل نباشيد ، سوء ظن به مردم نداشته باشيد ، گناه روى گناه دلتان را سياه نكرده باشد تا قسى بشويد و رافت در دلتان نباشد . چرا ؟ براى اين كه اگر يكى از صفات رذيله در دل سروخ كند ، گناه مىكنيد و توبه نمىكنيد ، چون كه خود را مقصر نمىدانيد . در زمان طاغوت بعضى برهنه و عريان به خيابان مىآمدند و كارشان را به نام روشنفكرى توجيه مىنمودند ، خود را عالم و ديگران را مرتجع مىشمردند ، خود را آگاه و عالم به حساب